| تبليغات | X |
بسم الله الرحمن الرحیم
الهی
نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم
نه تو آنی که گدا را ننوازی به نگاهی
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی
پشت دیوار نشینم چو گدا بر سر راهی . . .
مجموعه آثار جلد دوم صفحه 221
استاد شهيد مرتضى مطهرى
قرآن، خدا را توصيف كرده است و در توصيف خود از طرفى او را تنزيه كرده است، يعنى صفاتى را كه شايسته او نيست از او
سلب كرده و او را منزه از آن صفات دانسته، و از طرف ديگر صفات كمال و اسماء حسنى را براى ذات حق اثبات كرده است.در
حدود پانزده آيه در تنزيه خداوند آمده است و در حدود بيش از پنجاه آيه در توصيف خداوند به صفات عليا و اسماء حسنى
آمده است.
قرآن در اين توصيفات خود آنچنان دقيق است كه ژرف انديشترين علماى الهى را به حيرت انداخته است، و اين خود
روشنترين معجزه از يك فرد «امى» درس نخوانده است.
قرآن در ارائه راههاى خداشناسى از همه راههاى موجود استفاده كرده است:
راه مطالعه آيات آفاقى و انفسى، راه تزكيه و تصفيه نفس، راه تعمق و تفكر در هستى و وجود به طور كلى.زبدهترين فيلسوفان
اسلامى محكمترين برهانهاى خويش را به اقرار و اعتراف خود از قرآن مجيد الهام گرفتهاند.
قرآنرابطه خدا را با جهان و مخلوقات، بر توحيد صرف قرار داده است،يعنى خداوند در فاعليت و نفوذ مشيت و ارادهاش
رقيب و معارض ندارد،همه فاعليتها و همه ارادهها و اختيارها به حكم خدا و قضا و قدر خداست.
